RABSZOLGADAL

                                            Èhes vagyok és nincs mit innom,
                                            egy zokszó nélkül ki kell bírnom!
                                            Egy lyukban élek, mit földbe vájok,
                                            napfényen én alig járok.
                                            Az ércet gyűjtöm, tűri a hegy,
                                            mert neki s nekem minden mindegy!
                                            Vaskard kell most a nagyúrnak,
                                            amivel majd szíven szúrnak,
                                            ha lázadok!